Bihter ben.

Uzun süre beyaz yakalı çalıştım evet. Ama klasik büyük şehirden köye dönüş hikayesi değil benimki. Köklerim buradaydı Aydın Söke'de. Bu bir geri dönüş hikayesi temelde.

Başlarken hem 4. kuşak çiftçi ailenin ferdiydim, ama aynı zamanda tohumdan yetişen bir bitki görmemiştim. Ne yaptığımı bilmeden başladım. Elimde sadece öğrenme isteği ve kendi yiyeceğimi yetiştirme motivasyonu vardı. 

Kendi yiyeceğimi üretirken kendime şu soruyu sordum: "Ben bunu gönül rahatlığıyla yiyebilir miyim, sevdiklerime yedirebilir miyim?" Eğer içime sinmiyorsa kullanmam dedim. O noktadan sonra pestisitsiz üretim benim için tercih değil, işin temeli oldu. Doğayla savaşmak yerine onunla iş birliği yapmanın daha sürdürülebilir olduğunu gördüm. Bu karar, benim için bir tercihten öte bir zorunluluktu.

Küçük ölçekte üretim yaptığım ilk sene, acemiliğim bana bir fikir verdi. Fazla yetiştirdiğim acı biber, önce beni mutfakta denemelere, sonra sofralara ulaşan bu yolculuğa getirdi.

Bugün bu yolculukta yalnız değilim.

Kadınlardan oluşan bir ekiple üretmeye devam ediyorum. Dışarıdan tek kişi gibi görünüyor olabilir. Ama aslında hiç yalnız değilim. Önce ailem, sonra arkadaşlarım ve bugün birlikte ürettiğimiz ekip. En önemlisi de bisepetsebzeyi takip eden, alışveriş yapan destekçilerimiz. Bu hikaye, tek başına başlamış olabilir, şimdi hep birlikte büyüyor. 

Sevgiler, 

Bihter Ekener